Harlingen - Vlieland v.v

9-10 juli 2005, 2-3 Bft NO, 23°, springtij, afstand 2*19 NM (2*35 km)

Langs de Pollendam

Twee maanden geleden hadden we al op de zeedijk gestaan. Vanwege kou en harde windverwachtingen hebben we toen een andere tocht gevaren. Maar gelijk hebben we toen ook een nieuwe poging gepland voor de oversteek Harlingen naar Vlieland. Ditmaal waren de omstandigheden ideaal. Weinig en stabiele wind, mooi weer en sprintij waardoor de stroming maximaal was.

Ten minste 7 versies van het koersplan kwamen op de email langs. Ondanks dat hebben we toch nog een andere koerslijn gevaren. De afstand is 19 zeemijl. Meer dan 5 uur in de boot zitten. Dat is een hele zit. Vanwege het weekend en het mooie weer was het druk op het Wad.

Het is opmerkelijk hoeveel golfsoorten je op het wad tegenkomt. Van bijna vlak to stevig golvend. Van puntige golven tot glooiende golven. Van mooie golvenlijnen tot geklots. En dat vind je naast elkaar. Door de werking van stroom, geulen, platen, wind en schepen.

Aanvaren op Vlieland

Van die 19 zeemijl krijg je er een aantal cadeau door de tijstroom. Die kan wel tot 2,5 knoop (zeemijl per uur) oplopen. Mede daardoor liepen we voor op ons tijdschema. Dat mooi weer niet altijd goed zicht inhoudt bleek op de heenreis. Toen werd het ineens erg heiing. De eilanden waren niet meer te zien. Zelfs de eerstvolgende boei was niet meer te zien. Alleen maar water om je heen, met als enig aanknopingspunt de boei waar je vlak bij bent. Dan blijkt het belang van een uitgewerkt koersplan. Zo snel het zicht verdween kwam het na tijdje ook weer terug. We waren toen al vlak onder Vlieland genaderd. De aanlanding was op het noorderstrand. Vandaar moesten we de beladen kano's over de duinovergang slepen naar de camping achter het duin.

Daar werd in korte tijd het kamp opgezet, waarna aan het viergangen menu gewerkt kon gaan worden. Het was gezellig druk op de camping, met wat muziekbandjes. Echter laat konden we het niet maken, omdat de volgende ochtend met het opkomend tij al weer vroeg gestart moest worden. Dus voor dag en dauw opstaan, proviant klaarmaken, de boten weer over het duin zeulen en om 8 uur weer van wal steken.

Pauze bij de BS9

De terugtocht op zondag stond er iets meer wind, maar het zicht bleef helder. Tijdens enkele van de korte pauzes kwamen zeehonden nieuwsgierig kijken wat daar nu weer dreef. Op de terugweg weer de groene boeienlijn teruggevolgd naar Harlingen. Daar liepen we na ruim 5 uur varen om kwart over 12 de haven binnen.

De tijdige aankomst gaf de ruimte om 's-middags op de terugreis bij Arend Bloem in Wormer langs te gaan: Een kano-luiklekkerland. Een aantal mensen konden dat niet weerstaan...

Bij elkaar een bijzondere tocht op een bijzonder stuk Nederland.

Deelnemers: Harm, Ilja, Erik, Marjan, Mariko, Iede, Gerrit .

Tekst en foto's: Gerrit van Dalfsen

• Kanorotterdam site
• PDA site
• WAP site

Laatst gewijzigd: 12-03-2010