De Zeeuwse Wadden
(27 en 28 sept. 2002)
Een mooi nazomerweekend. Geen wind, en navenant vlakke zee. Je staat er verstelt van, hoe dicht onder de rook (letterlijk) van Rotterdam een schitterend waddengebied ligt. Ik praat hier over de Zeeuwse buitendelta, voor de Haringvliet en de Grevelingen
De vakanties zijn weer achter de rug, en dan zoeken we weer de lokale paradijsjes op. Op de gezamelijke vaarkalender van Never Dry en RCC stond voor eind september de Zeeuwse kust op het programma. Een heel weekend met overnachting op de camping Klaverweide in Ellemeet. Overigens heeft zo'n kampeerweekend vreemde effecten op mensen. Ze gaan drinken, klimmen in het donker over hekken, maken kabaal om drie uur 's nachts. Terwijl ze weten dat ze de volgende ochtend een flinke tocht moeten varen. Nou ja, jeugdige bravoure zullen we maar zeggen.
Want zaterdag stond de Aardappelbult op het programma. Een droog vallende zandplaat voor de Brouwersdam. Er om heen varen is een afstand van 22 km. Op de terugweg lieten we de route over enkele kleinere zandplaten lopen. Die dingen zie je op een afstand vrijwel niet. Je moet echt op kompas varen. Op een gegeven moment zie je dan vogels op het water staan. Als je dan nog dichterbij komt zie je pas de zandplaat. Overigens waren er niet alleen vogels die je zag. Ook nieuwsgierige zeehonden, die zo'n 20 meter achter je kano opdoken, op te kijken welke vreemde snuiters nu weer in hun gebied rondsopten.
Voor de zondag werd besloten in het zeegat voor het Haringvliet te gaan varen. Deze keer werd er een koersplan voorbereid, zoals het hoort.
Van een plaatselijk bekende kanovaarder kregen we het advies om de tocht in omgekeerde richting te varen, om minder tegenstroom te hebben vanwege het spuien van de Haringvlietsluizen.
Ingestapt in de buitenhaven van Stellendam. Vervolgens het gat van Noord-Pampus op, en bij ton P3 oversteken en koers 22 volgen. Daar zouden we een zandplaat moeten treffen, maar die bleek nog onder water te staan. Daarna koers 270 naar de Ribben. Dat is een lange zandplaat met een steile oever. Een geliefde plek voor zeehonden. Op die zandplaat spoelen allerlei zaken vanuit zee aan, in dit geval een stuk van een vliegtuig. Waarschijnlijk in WOII daar ergens neergestort. Na een bakkie op de plaat, koers naar de kust van Rockanje, waar enkele bunkers van de duinen gekukeld waren, en nu als rotseilanden in zee lagen. Langs de kust weer richting Stellendam, waarbij er voor de Haringvlietsluizen een flinke stroming stond. 15.00 weer in vertrekhaven van Stellendam.
De Ribben
