Canadezen in Zweden
(25-30 juli 2000)
Verslag van een canadeestrektocht van een week in de Zweedse Glaskogen, 25-30 juli 2000. (De tocht was georganiseerd door de Eindhovense Kanovereniging Genneper Molen).
Na de zoveelste Genneper Molen clubvakantieweek in zuidelijker landen, ontstond het idee om een canadeestrektocht in Zweden te organiseren. Het aardige van die keuze was dat de deelnemers leden waren die normaliter niet in een wildwaterboot zitten.
Voor de locatie viel de keuze op de Glaskogen, een natuurgebied in midden Zweden. Het weekend van de 23-e juli reisden de 14 deelnemers af naar het Zweedse Arvika. Toch nog zo'n 1400 km rijden, even ver als naar de Pyreneën. De weersvooruitzichten op internet gaven al aan dat het in Zweden niet zo zonnig zou zijn als in Spanje.
De kano's hadden we ter plekke gehuurd. Aluminium Colemans. Onverwoestbaar. Op dat moment wisten we nog niet dat dit een belangrijke eis is aan canadezen voor dit soort tochten. Bij het gehuurde materiaal zaten ook kanokarretjes en waterdichte tonnen. Ook beide onmisbaar.
Na een instructie over het gebied en over het 'Allemansrecht'
( het recht op vrije toegang en vrij kamperen, onder de voorwaarde
dat je het gebied niet verstoort, beschadigt, of vervuilt), de
kano's geladen en op pad over het eerste grote meer, de
Glafsfjorden. Het is een groot meer, en later hebben we meegemaakt
dat binnen 15 minuten tijd de wind zodanig kan aanwakkeren, dat het
heel onplezierig is om dan nog met een kano midden op het meer te
zitten.
Bij keuze voor 'Canadezen in Zweden' hadden we het idee van
lekker peddelen in de zon. Hoe anders! In de namiddag van de eerste
dag begon het te regenen, en dat hield de eerstvolgende twee dagen
niet meer op. En in die twee dagen was het ook niet alleen
kanoën, maar vier keer overdragen, en daarbij zo'n 7 kilometer
de kano trekken. En dan niet altijd over vlakke verharde weg, maar
heuvel op, heuvel af, en soms over modderige bospaden. En ook
blijkt dan dat de dure out-door spullen niet bestand zijn tegen
twee dagen buiten leven in de regen. Lekkende tentjes, natte
slaapzakken, doorslaande jacks en doorweekte schoenen.
Door die nattigheid was de
stemming behoorlijk gedaald, en in een grimmig tempo werd de Stora
Gla overgestoken, het zuidelijk meer van de Glaskogen. In het
zuid-oosten van de Stora Gla, bij Dammarna, zie je als enige plek
in de Glaskogen een bijzonder landschap, van net boven het water
uitstekende gladde rotsen, begroeid met enkele bomen.
Voor proviandering hadden we een auto met spullen neergezet op de camping tussen de twee meren van de de Glaskogen. De stemming was inmiddels zodanig in het water gezakt dat we de tocht zouden afbreken, als het regenen niet zou ophouden. De auto bood ons een ontsnappingsmogelijkheid naar Arvika, het startpunt van de tocht. De auto hadden we echter daarvoor niet nodig. Toen we op de camping aankwamen was het droog, en aan de horizon toonde zich zelfs blauwe lucht. Na een warme douche, een opgedroogde slaapzak, en een goede nachtrust door een vlak stukje gras onder je tent was het natte wildernisleven weer snel vergeten. We konden beginnen aan het Canadezen in Zweden zoals we dat ons voorgesteld hadden:
Zon, blauwe lucht, en traag voortpeddelend op wijdse meren.
En dan pas valt het op hoe leeg het in Zweden is. De laatste drie
dagen van de tocht hadden we de tijd aan ons zelf. Peddelen,
pannenkoeken bakken, zwemmen, klagen dat de witte wijn te warm is.
Dat soort dingen.
Schitterend zijn dan de wildkampeerplaatsen, waar je een heel
meer voor je alleen hebt, met de roep van de visarend en de wolf op
de achtergrond. Vergelijk dat eens met het Snekermeer!
En als dan na een paar weken de foto's zijn ontwikkeld, wat zie je dan ? Allemaal mooiweerfoto's die stuk voor stuk in de folder van de kanoverhuur afgedrukt kunnen worden. Om een volgende groep te verlokken naar het zonnige Zweden.
U bent gewaarschuwd.
Gerrit van Dalfsen
Tochtbeschrijving
De Glaskogen is een natuurreservaat in het Zweedse
Värmland (spreek uit: wermland), ten zuidwesten van Arvika, en
dat ligt 200 km oost van Oslo, en 1400 km noordoost van
Rotterdam.
Begin en eindpunt van de tocht is bij het kanoverhuurcentrum in Ingestrand, 6 km zw. van Arvika. De kanouitrusting is compleet met karretje, dekzeil, waterdichte tonnen, en een schop om toiletkuiltjes te graven.
De tocht door de Glaskogen is ca. 85 km, en is goed in 6
dagen te doen. De tocht telt 7 overdragingen, waarbij in totaal
bijna 10 kilometer met de kano gekard moet worden.
Kamperen gebeurt wild, onder de voorwaarden van het allemansrecht. Met een groep van 14 personen voldoe je eigenlijk niet meer aan het allemansrecht. Twee kano's met vier personen is eigenlijk de maximumgrootte voor een groep.
Voor 2-3 daagse tochten is de camping in Lenungshamma ( ligt op de plek waar de twee grote meren van de Glaskogen elkaar raken) en goed uitgangspunt. (Daar kun je ook kano's huren.)
Overigens, in Värmland stikt het van meren, meertjes en daartussen riveren en kanaaltjes. Het is niet moeilijk een 6-daagse tocht te vinden zonder enige overdraging.
