RCC's Midwintertocht 2000
(30 januari 2000)
Afstand: 20. km.
Traject: Capelle a/d IJssel, Nieuwerkerk, Zevenhuizen, Rottemeren,
Rotte, Kralingse Plas.
Onder de 11 deelnemers bevindt zich één Canadese kano met daarin twee oude RCC gediende namelijk Geoff en Valerie, verder waren er nog 5 RCC-ers, 4 Never Dry-ers en 1 Noordhollander present.
 Start in Capelle |
 Nieuwerkerk |
 Passage Zevenhuizen |
Ot en Theo en de "Canadezen" waren al snel vertrokken. Zij hadden zich kennelijk al een jaar verheugd op deze tocht en konden niet meer wachten. Of waren ze misschien bang dat ze de limiet finishtijd van maandag niet zouden halen? De rest vertrok na aankomst van de "pendelaars" en uitgezwaaid door een marathonloper begonnen wij aan de tocht. Het zou een tocht zonder ijs worden en met een temperatuur van zo'n 7 graden was het zelfs bijna warm. Daardoor kon ik mijn vers aangeschafte muts (de vorige was ik precies een jaar geleden bij het eerste overdraagpunt al verloren) al snel afzetten.
We waren zo in Nieuwerkerk en angstvallig hield ik mijn muts in de gaten toen ik de boot overdroeg, daarna volgde er een aantal lage bruggetjes waar Gerrit vanaf de kant nog snel een paar digitale foto s schoot.
 Zevenhuizen |
 Instappen op de Rottemeren |
 De Rottemeren |
Bij Zevenhuizen haalden wij de Canadezen in die het nu kennelijk wel zwaar kregen. Bij de Roerdomp is het goed vertoeven en een met paar bakken koffie, uitsmijter en een pilsje kan je dag al niet meer stuk. Zullen we eigenlijk nog wel verder varen? Natuurlijk want op de Club wacht de punch en die smaakt nu eenmaal beter als je die hebt verdiend. Voor mij begint hier wel het leukste stuk van de tocht, wijds en rustig. Dit deel vaar ik geheel met Sjoerd op en al pratend en filosoferend gaan de waterpaaltjes als een speer voorbij (of we hebben ze niet eens gezien), hoe dan ook we zijn er voor we het doorhebben.
 De Rotte |
 Omdragen bij het sluisje |
 Kralingse Plas |
De punch was weer alsof verdiend en de soep begreep ik, mocht er ook zijn. In het clubhuis wordt nog druk nagepraat met de in eerste instantie vermist gewaande Canadezen. De fans bij deze tocht waren talrijk en op het clubhuis werden we zoals gewoonlijk buitengewoon bediend door Nel, waarvoor onze dank. Ook de bezemchauffeurs met aanhang mogen als dank volgend jaar meevaren, misschien kan ik me dan eens vol laten lopen bij de Roerdomp. Dankzij Gerrit zijn de volgende dag de foto s van deze onderneming al op internet te vinden en mijn muts? Nu die ben ik niet verloren die ligt al weer gewassen in de kast voor volgens jaar.
